In oktober 2009 tijdens de herfstvakantie is er weer een vogelverschrikkerfestival.

Een vogelverschrikker,
een dromer op een verlaten akker,
een eenzame namaakmens,
een alleenstaande in een pak volgepropt met stro,
een zeldzaam wordend verschijnsel,
vaak houterig en stijf,
soms sprookjesachtig fladderend,
een kunstwerk waarin zowel wordt bezworen als bespot,
een staak met een verfomfaaide hoed en vodden,
een gestel met wapperende lappen al of niet in de gedaante van een pop,
een kruis met daarop een angstaanjagende figuur gehuld in lompen,
oorspronkelijk bedoeld om vogels af te schrikken,
een schitterend beeld in de buitenlucht.

(Els van den Berg)